poniedziałek, 22 marca 2021

Czy nasi przodkowie byli w sobie zakochani?

    Dzień Zakochanych minął ponad miesiąc temu, ale teraz naszła mnie refleksja. Czy nasi przodkowie byli w sobie zakochani? Znając historie naszych babć, ich mam, babć przekazywanych z pokolenia na pokolenie oraz wiedząc jaką mieliśmy historie świata, kiedyś znaczna większość małżeństw była narzucona małżonkom. Im dalej zakopiemy się w historie tych sytuacji było więcej. Nasze babcie w większości mogły już choćby wybrać sobie partnera, nie mówiąc tu nawet o miłości. Historia małżeństw naszych rodziców to już głównie miłość. W obecnych czasach nie znam historii moich rówieśników, którzy byli przez rodziców zmuszeni niejako do małżeństwa. 

    Analizując akty małżeństw moich przodków zwłaszcza te osiemnastowieczne, duża część kobiet wychodzących za mąż nie miała skończonych 20, a nawet 18 lat. Klasycznie było to 16 lat, z pojedynczymi młodszymi przypadkami. Mężczyźni byli średnio kilka lat od nich starsi. Czasem całkiem dużo. I nie mogę uwierzyć, pamiętając jeszcze jak miałam 16 lat, że moja rówieśniczka mogłaby prawdziwie pokochać i chcieć wyjść za mąż za 30-40 latka, albo jeszcze kogoś starszego. Nie mówię, że jest to niewykonalne, ale mam wręcz pewność, ze w 99% przypadków było to tzw. kojarzenie par. Starszy już ustatkowany wdowiec, z nierzadko kilkorgiem dzieci i dużym gospodarstwem po śmierci żony zostaje z tym sam i szuka kobiety która mogłaby zająć się tym dobrodziejstwem:) Choć nie wiem czemu wybierał aż tak młodą dziewczynę, ale pewnie chciał mieć pewność, że jeszcze zdąży urodzić mu większą gromadkę dzieci :) 

    W mojej rodzinie od dawien dawna utrwalana jest historia moich pradziadków, rodziców mojej babci Zenony, którzy umarli 4 lata po sobie. Prababcia w 4 rocznicę śmierci swojego męża. Ja nie jestem zwolenniczką teorii, że umierając chciała umrzeć tego samego dnia. Znając historię, umarła po nieudanym zabiegu ginekologicznym. Tak zwana "Mądra Baba" przebiła jej macicę i jednak okazało się, że nie była taka mądra. Choć faktycznie mogło ich coś łączyć, gdyż będąc pierwszym synem swojego ojca, pradziadek mógł zostać w rodzinnym domu, a wybrał przeprowadzkę do miejscowości swojej żony oddalonej 20km, to nie brałabym za pewnik tego, że prababcia z miłości do niego chciała zostawić czwórkę malutkich dzieci, zwłaszcza, że podobno była bardzo dobrą kobietą.

    Moja praprababcia od strony mamy, Franciszka, chwilę po skończeniu 18 roku życia wyszła za 45 letniego rolnika, wdowca po swojej żonie zmarłej pół roku wcześniej. Po czterech miesiącach małżeństwa, małżonek zmarł. Więc 18-letnia Franciszka została wdową z dziećmi męża. Wróciła więc do domu rodzinnego. Cztery lata po śmierci pierwszego męża, zawarła drugie małżeństwo z moim prapradziadkiem Janem i po bardzo krótkiej, półrocznej ciąży, urodziła synka, brata mojego pradziadka :) Krótkie ciąże zdarzały się również wtedy :)) Pozwala mi to domniemywać, że Jana i Franciszkę mogło łączyć uczucie :)

    Moi pradziadkowie od strony taty w 1939 roku wzięli ślub. I na akcie małżeństwa stoi, że zarówno Pan młody jak i Panna młoda mieszkali w jednym domu, ale ona określona była tam jako służąca. I po tym zdaniu czytelniku może przyjść Ci do głowy, że mój pradziadek Władysław był jakimś bogatym człowiekiem i miał wielki dom, wręcz dwór i ożenił się z jedną ze służących popełniając mezalians ......i byłbyś w błędzie :) Nie byli oni jakimiś bogaczami. Określiłabym ich jako tak samo biedni jak wszyscy wkoło. Według mnie mieszkali ze sobą przed ślubem bez przymusu :) 

    Ale ta historia teoretycznego mezaliansu mogła się wydarzyć i wydarzyła się 44 lata wcześniej. Jest to historia przekazywana z pokolenia na pokolenie, ale powiedziałabym, że najmniej zniekształcona jaka być może po tylu latach, bo moja praprababcia przekazała ją swojej wnuczce, a ona przekazała ją mnie. A konkretnie mój pradziadek Józef choć od strony matki najprawdopodobniej był powiązany szlachecko, to nie powiedziałabym, że pieniężnie jakoś to na niego bardzo przeszło :) Podobno mieli spore gospodarstwo w domu rodzinnym i dlatego potrzebowali kogoś do pomocy. I pomagała tam Marcjanna, za która później wyszedł i wyprowadzili się razem do Dąbrowy Górniczej. Między Józefem a Marcjanną, a Władysławem i Stanisławą z historii sprzed chwili jest powiązanie takie, że Józefa i Marcjanny wnuk Ryszard i Władysława i Stanisławy córka Wiesława byli małżeństwem. 

    Gdybym miała odpowiedzieć na pytanie zawarte w temacie tego postu to odpowiedziałabym TO ZALEŻY:) Na pewno są historie, takie jakie opisałam wyżej, ale im dalej w historyczny las tym ich będzie mniej. Takie historie mogą przetrwać tylko przekazywane z pokolenia na pokolenie, dlatego nie zapomnijmy opowiedzieć o nich swoim dzieciom :)

Pozdrawiam

Justyna


środa, 27 stycznia 2021

Książka o lokalnej historii "Pajęczno poprzez wieki" autorstwa Jadwigi i Krzysztofa Pachów

 Wczoraj po kilku latach poszukiwań i po 19 latach od wydania, udało mi się zdobyć upragnioną książkę o lokalnej historii, a konkretnie 'Pajęczno poprzez wieki' autorstwa małżeństwa Jadwigi i Krzysztofa Pachów. 



Zawsze interesowałam się historią, co niestety nie szło w parze z uczeniem się jej w szkole, o czym przekonała się właśnie Pani Jadwiga Pach, która była moją nauczycielką w liceum 🙂

Udało mi się zdobyć tę książkę i niezwłocznie biorę się za lekturę 🙂


Pozdrawiam

Justyna


wtorek, 10 listopada 2020

Adam Sudak, najstarszy ze znanych mi Sudaków

Adam Sudak był moim 6xpradziadkiem i jest najstarszym znalezionym przeze mnie przodkiem o nazwisku Sudak, czasem zwany Sudaczkiem. Urodził się około 1722 roku. 

Dnia 8 lutego 1739 wziął pierwszy ślub z niewymienioną w akcie kobietą, którą można zidentyfikować, dzięki późniejszym aktom urodzenia ich dzieci, a była nią Zofia Włodarz.




Z Zofia miał 5 dzieci, trzech synów - Antoni(mój przodek), Paweł i Sebastian oraz dwie, urodzone rok po roku, Marianny. 

W roku 1747 wziął ślub z panną Franciszką Byk


Z Franciszką miał 7 dzieci. Trzy córki, Mariannę, Zofie i Agatę oraz czworo synów, Walentego, Jana, Stanisława, Łukasza.

Zmarł dnia 3 maja 1775 roku w wieku prawdopodobnym, 50 lat. 

wtorek, 27 października 2020

Antoni Sudak

Antoni Sudak to mój 5xpradziadek, zwany czasem Sudaczkiem. Urodził się 4 czerwca 1740 roku, w Kiełczygłowie, jako syn Adama i Zofii Włodarz. 






Dnia 10 lutego 1765 wziął ślub z Zofią Wróbel.



Tłumaczenie aktu wykonał Zbigniew G. ze strony genealodzy.pl


Kiełczygłów 10[?] lutego tegoż roku. Małżeństwo pomiędzy pracowitymi Antonim Sudakiem i Zofią Wróblanką, poprzedzone trojgiem zapowiedzi, wobec braku przeszkód w przytomności świadków Walentego Tokarza [?], Macieja …tarzczyka [?] - pobłogosławiłem.



Zmarł dnia 25 sierpnia 1815 roku, jako 90-latek, co było nieprawdą, ponieważ miał lat 75.


wtorek, 13 października 2020

Walenty Janeczek i Katarzyna z domu Leszczyk

Walenty Janeczek i Katarzyna z domu Leszczyk byli moimi 6xpradziadkami. 

O Walentym wiadomo niewiele, tylko to, że był :) Jego aktu urodzenia / małżeństwa i zgonu niestety nie znaleziono. 

Posiadali co najmniej 4 dzieci. Paweł (moj przodek), Mikołaj, Leonard i Małgorzata. 

Katarzyna zmarła dnia 22 października 1810 roku w domu swojego syna Pawła. 


wtorek, 29 września 2020

Elżbieta Zjawiona Ziawiona / Janeczek z domu Wawrzyn

Elżbieta Zjawiona Ziawiona / Janeczek z domu Wawrzyn / Wawrzyniak była moją 5xprababcią. Urodziła się w około 1779 roku. 

Była żoną Pawła Zjawionego Ziawionego / Janeczka. 

Razem byli rodzicami mojej 4xprababki Agnieszki z domu Ziawionej.

Elżbieta zmarła 15 stycznia 1809 roku w Raciszynie. 



wtorek, 15 września 2020

Paweł Zjawiony Ziawiony / Janeczek

Paweł Zjawiony Ziawiony / Janeczek był moim 5xpradziadkiem. Urodził się około 1767 roku, jako syn Walentego Zjawionego / Janeczka i Katarzyny z domu Leszczyk. 

Jego pierwszą żoną była Elżbieta z domu Wawrzyn. 

Po jej śmierci związał się z Katarzyną Soboń. 

Zmarł 16 listopada 1827 roku w Raciszynie.